Het is februari. Buiten waait nog een gure wind en het regent regelmatig. Toch begint het hier alweer te kriebelen. Het is nog niet echt de maand voor grote buitenklussen, maar wel het moment om plannen te maken en langzaam het nieuwe tuinseizoen op te starten. En de eerste zaadjes gaan al de grond in.
We doen het dit jaar anders
We hebben besloten om het dit jaar anders aan te pakken. We worden ‘luie tuiniers’. Niet uit luiheid of desinteresse, maar juist als bewuste keuze voor een natuurlijkere, ecologische en ook een stuk rugvriendelijkere manier van tuinieren.
Dat betekent het volgende:
- Niet spitten
De spade blijft in de schuur. Spitten verstoort het bodemleven, en dat willen we juist niet. In plaats daarvan vertrouwen we op de natuur en werken we volgens de no-dig methode. - Mulchen
We laten organisch materiaal gewoon liggen. Bladeren, gras en stro vormen een beschermlaag op de bodem. Het houdt vocht vast, remt onkruid en voedt het bodemleven. Eigenlijk ruimt de natuur het zelf wel op. - Geen kunstmest
Dat deden we al niet, en dat blijft zo. Een gezonde bodem met veel leven voorziet planten zelf van alles wat ze nodig hebben. - Polycultuur
Geen strakke rijen meer, maar gewassen door elkaar heen. Dat ziet er misschien wat rommeliger uit, maar het helpt juist. Planten beschermen elkaar, trekken nuttige insecten aan en verstoren plagen. De één houdt van bloemen, de ander van eten, en samen werkt dat prima.
Hergebruik en materialen verzamelen
We proberen ook zoveel mogelijk te hergebruiken. Niets zomaar weggooien en kijken wat we tweedehands kunnen vinden of ergens kunnen regelen. Zo hebben we al een regenton op de kop getikt en hebben we een gesnoeide catalpa gebruikt voor bonenstaken.
De allereerste zaadjes
Hoewel we buiten ‘lui’ zijn, begint binnen het echte werk al wel. Op de vensterbank hebben we de eerste zaadjes in de grond gestopt. De lange-seizoensgewassen moeten nu echt van start om straks een goede oogst te geven: paprika, peper, aubergine en bloemkool.
Zwart gras in de kweekkas
Ook in de kweekkas is er al druk gewerkt. Daar zijn stekjes van zwart gras (Ophiopogon planiscapus ‘Niger’) opgekweekt. Van een paar planten zijn inmiddels tientallen stekjes gemaakt. Die staan nu rustig te wennen en te groeien in de kweekkas.